Αναγκαία η μεταρρύθμιση στην τοπική αυτοδιοίκηση αλλά πάνω σε σωστές βάσεις, υποστηρίζει ο Γιώργος Φιλόσογλου με αφορμή τον «Κλεισθένη 1»
Ακυβερνησία θα φέρει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση η νέα μεταρρύθμιση «Κλεισθένης 1» σύμφωνα με τον Αντιδήμαρχο Αθλητισμού & Παιδείας κ. Γιώργο Φιλόσογλου, που χαιρέτησε την παράταση της διαβούλευσης με τους δήμους για το υπό κατάθεση Νομοσχέδιο.
Συγκεκριμένα είπε ότι «ήταν η πρώτη φράση η οποία είπα στο Δημοτικό Συμβούλιο ως εισηγητής στο θέμα του σχεδίου Νόμου του Κλεισθένη 1, όταν τόνισα ότι είναι αντίθετη στο Νόμο η πολύ μικρή προθεσμία που δόθηκε προς διαβούλευση το Νομοσχέδιο και χαίρομαι πάρα πολύ που ο υπουργός το αντιλήφθηκε. Ήταν κι ένα πάγιο αίτημα της ΚΕΔΕ και έδωσε προθεσμία άλλων δύο μηνών ώστε να συνεχιστεί η διαβούλευση η οποία, ελπίζουμε, να αποβεί και γόνιμη και παραγωγική και τουλάχιστον να υπάρξουν αρκετά σημεία σύγκλισης και ταύτισης απόψεων και υιοθέτησης, έστω μερικών, από τις θέσεις που έχει εκφράσει η ΚΕΔΕ και οι οποίες μέχρι τώρα, στο υπό κατάρτιση Νομοσχέδιο, δεν έχουν συμπεριληφθεί. Από ‘κει και πέρα τόνισα και αυτή είναι η άποψή μου και νομίζω ότι εκφράζω και τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων οι οποίοι ασχολούνται με την τοπική αυτοδιοίκηση, δυστυχώς ενώ υπάρχει αναγκαιότητα μίας μεταρρύθμισης στην τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου και δευτέρου βαθμού, και η οποία επιχειρείται -κι αυτό είναι κάτι θετικό- επιχειρείται δυστυχώς πάλι με λάθος τρόπο. Δηλαδή, φανταστείτε ότι προσπαθούμε να χτίσουμε ένα σπίτι και ξεκινάμε από τη σκεπή. Αντιλαμβάνεστε ότι ένα τέτοιο οικοδόμημα δεν μπορεί να αντέξει. Τα βασικότερα ζητήματα για να γίνει η τοπική αυτοδιοίκηση πιο παραγωγική, πιο ουσιαστική, πιο υπεύθυνη και να απεγκλωβιστεί από τον στενό εναγκαλισμό εξάρτησης και ελέγχου της γενικής κυβέρνησης, είναι τα ζητήματα όπως για παράδειγμα της οικονομικής αυτοτέλειας. Δηλαδή, δεν πρέπει ο κάθε δήμος να είναι επαίτης και να αναμένει το πότε θα έρθει η κρατική χρηματοδότηση, τη στιγμή που οι δημότες του καταβάλλουν τεράστιους φόρους και εισφορές γενικά. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να θεσπιστεί, όπως ισχύει σε πάρα πολλά ευρωπαϊκά κράτη, ένα μέρος του φόρου ακίνητης περιουσίας να πηγαίνει στους δήμους. Ένα μέρος των τελών κυκλοφορίας που καταβάλουν οι Καβαλιώτες, για να το πούμε εν τοις πράγμασι, να πηγαίνει στους δήμους. Ένα μέρος του τέλους επιτηδεύματος να πηγαίνει στους δήμους. Ένα μέρος από τα έσοδα των αρχαιολογικών χώρων –λέω διάφορα παραδείγματα- να πηγαίνει στους δήμους. Δυστυχώς, δεν τα βλέπουμε όλα αυτά. Οι δήμοι θα εξακολουθούν να είναι όμηροι της εκάστοτε κυβέρνησης και για να μην παρεξηγηθώ, το πρόβλημα δεν το εντοπίζουμε μόνο με αυτήν την κυβέρνηση. Και με τις προηγούμενες. Είναι κάτι το οποίο έπρεπε και πρέπει να γίνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Δυστυχώς, αυτό είναι το μείζον θέμα, το οικονομικό κατά την ταπεινή μου άποψη και ξέρουμε όλοι και το νοιώσαμε στο πετσί μας τα τελευταία 8 χρόνια, πως δυστυχώς ή ευτυχώς –αυτή είναι, όμως, η σκληρή πραγματικότητα- το οικονομικό είναι το μείζον. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η χώρα μας ταλαιπωρείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια με αφορμή το οικονομικό. Άρα, λοιπόν, από εκεί θα έπρεπε να ξεκινήσει»
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ
«Το δεύτερο το οποίο θα έπρεπε να συμπεριλάβει είναι να ανεξαρτητοποιηθούν, ως προς τις αποφάσεις τους, τα δημοτικά συμβούλια από το θέμα του ελέγχου από τη γενική κυβέρνηση και να υπάρξει μία –ας το πούμε έτσι- δυνατότητα δραστικού περιορισμού της γραφειοκρατίας. Να πω ένα παράδειγμα για να γίνω πιο κατανοητός: πάρα πολλές φορές, σε κάθε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου έρχονται διάφορα θέματα τα οποία απασχολούν υπηρεσιακούς παράγοντες, τοπικές κοινότητες, το δημοτικό συμβούλιο κλπ, όπως π.χ. για επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού 15 λεπτών σε κάποιον δημότη γιατί έγινε ένα λάθος. Αντιλαμβάνεστε τώρα για τι τραγελαφικές καταστάσεις μιλάμε. Αυτά τα πράγματα δεν θα έπρεπε να λύνονται έτσι, να απασχολείται ένα σωρό κόσμος, να χάνονται γόνιμες εργατοώρες για να επιστρέψουμε 15 λεπτά σε κάποιον δημότη. Από την άλλη, θα πρέπει να ληφθεί και μία μέριμνα προκειμένου να μην αισθάνονται ανασφάλεια, τόσο οι δημοτικοί σύμβουλοι, όσοι και οι υπάλληλοι του δήμου. Δηλαδή, κινδυνεύουμε με το παραμικρό να πάμε κατηγορούμενοι γιατί, για παράδειγμα, ένα κατάστημα είχε δύο καρέκλες παραπάνω στον εξωτερικό του χώρο ή γιατί ένα κατάστημα «σφραγίστηκε» δύο μέρες ή μία μέρα μετά την ημέρα που έπρεπε να «σφραγιστεί». Τα λέω όλα αυτά γιατί τα πινάκια στα δικαστήρια πάρα πολλές φορές είναι γεμάτα με δημάρχους, δημοτικούς συμβούλους κλπ για τέτοιου είδους ιστορίες. Άρα, λοιπόν, από τη στιγμή που υπάρχει κατά κανόνα μία γενική ασυλία για το πολιτικό προσωπικό και εν προκειμένω της βουλής ακόμη και για πολύ σοβαρότατα κακουργήματα, είναι αδιανόητο να ταλαιπωρούνται τόσοι άνθρωποι για τέτοιου είδους θέματα. Αυτά, κατά την άποψή μας θα έπρεπε να είναι σε γενικές γραμμές τα πρώτα πράγματα που θα έπρεπε να απασχολήσουν το υπουργείο, το πολιτικό σύστημα και να συμπεριλαμβάνονται στο Νομοσχέδιο για τη μεταρρύθμιση στην τοπική αυτοδιοίκηση».
ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ
«Υπάρχει και το θέμα της απλής αναλογικής και γι’ αυτό λέω ότι ξεκινάμε από τη σκεπή. Ο κ. Σκουρλέτης, όταν ήρθε στην Καβάλα πριν κάποιους μήνες, είχε πει ενημερώνοντας μας γενικά και ακούγοντας τα προβλήματά μας, ότι θα επιδιώξει μεν την απλή αναλογική αλλά θα υπάρχουν και δικλείδες ασφαλείας που θα εξασφαλίζουν την κυβερνησιμότητα. Αυτό, στο μέχρι τώρα Νομοσχέδιο, δεν το έχουμε δει. Και ρωτώ το εξής: με βάση τις τελευταίες δημοτικές εκλογές στο δήμο Καβάλας, αν ίσχυε η απλή αναλογική θα έπρεπε να συμπράξουν τουλάχιστον τρεις μη πω και τέσσερις δημοτικές παρατάξεις για να σχηματίσουν διοίκηση. Αντιλαμβάνεστε και με όλα αυτά που παρακολουθείτε στο δημοτικό συμβούλιο ότι κάτι τέτοιο δεν θα ήταν και τόσο δυνατό. Και από ‘κει και πέρα, τι γίνεται στην περίπτωση που αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί; Θα έχουμε έναν δήμο στην ουσία επί 4 έτη ακυβέρνητο; Γιατί, στο πολιτικό σύστημα της διακυβέρνησης της χώρας, υπάρχει πάντοτε και η διέξοδος των πρόωρων εκλογών. Στους δήμους τι θα γίνει; Μην πάμε μακριά, έχουμε γειτονικό δήμο –δεν χρειάζεται να λέμε ονόματα, εκτός νομού Καβάλας- όπου έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο από την πλειοψηφία του κατακερματισμού της και στην ουσία πάει τυφλό σύστημα ένας δήμος. Όλα αυτά τα πράγματα θα έπρεπε να διασφαλιστούν. Δεν υπάρχει, επίσης, έστω και για την απλή αναλογική ένα ελάχιστο ποσοστό με βάση το οποίο θα μπαίνει κανείς στο δημοτικό συμβούλιο. Όπως ισχύει για την απλή αναλογική όπως αυτή ψηφίστηκε στο κοινοβούλιο για τις μεθεπόμενες εκλογές. Δηλαδή, ένα σωρό πράγματα τα οποία θα δημιουργήσουν πάρα πολλά προβλήματα και δυστυχώς χωρίς να υπάρχει ένα μεταβατικό στάδιο. Θυμίζω μία ασφαλιστική δικλείδα που θα μπορούσε να υπάρχει και θα μπορούσε ενδεχομένως να επεκταθεί, όπως και τώρα σε διάφορες κανονιστικές πράξεις απαιτείται η ψήφιση από τα 2/3 των δημοτικών συμβούλων. Μια κατ’ εξοχήν ισχυρή αυξημένη πλειοψηφία. Θα μπορούσε, λοιπόν, αυτό το μέτρο της υποχρεωτικότητας ψήφισης από τα 2/3 να επεκταθεί σε περισσότερες αποφάσεις. Σαν ένα πρώτο βήμα μεταβατικό. Αυτές είναι σε γενικές γραμμές οι σοβαρές ενστάσεις που έχουμε όλοι όσοι ασχολούμαστε με τα κοινά και δεν νομίζω ότι δεν είναι εύκολες. Πρέπει να είναι εξασφαλισμένη η κυβερνησιμότητα των δήμων και των περιφερειών. Χωρίς δικλείδες ασφαλείας και με την αλλαγή του εκλογικού Νόμου, αντιλαμβάνεστε ότι αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο έως απίθανο να επιτευχθεί. Και δυστυχώς, για μία ακόμη φορά, δεν γίνονται εκείνες οι ρηξικέλευθες τομές οι οποίες θα επιτρέψουν στους δήμους να λειτουργούν αυτόνομα.
Ένα τελευταίο παράδειγμα με τους αριθμούς, διότι ακούω πολλούς να ασκούν κριτική και να λένε μα γιατί δεν θέλουν οι δημοτικοί σύμβουλοι ή οι δήμοι την απλή αναλογική κλπ και φέρνουν παραδείγματα όπως της Γερμανίας, όπως του Βέλγιο κλπ. Πολύ ωραία. Κάνοντας μία έρευνα διαπίστωσα ότι σε όλους αυτούς τους δήμους και σε όλα αυτά τα κράτη, η κρατική χρηματοδότηση η οποία προκύπτει και από την απόδοση φόρων στους δήμους, αγγίζει το 12% του ΑΕΠ των χωρών αυτών. Στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό είναι το 2% του ΑΕΠ. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, γιατί τεράστια διαφορά μιλάμε. Σκεφτείτε, λοιπόν, ξαφνικά ο δήμος Καβάλας να είχε 6πλάσιους πόρους από φόρους ή κρατική χρηματοδότηση σε σχέση με αυτούς που έχει τώρα. Τι θα μπορούσε να γίνει».
ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ
Κλείνοντας κάλεσε τον κόσμο «την Τρίτη 15 Μαΐου στις 12 το μεσημέρι, όλοι στην πλατεία, εναντιωνόμαστε στη δημιουργία των διοδίων η οποία θα είναι καταστροφική με κάθε τρόπο, τόσο για τη πόλη και το δήμο, όσο και για το νομό. Είναι ένα μείζον θέμα στο οποίο όλες οι παρατάξεις του δήμου συναινούν, αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Βλέπω σχεδόν όλες οι πολιτικές παρατάξεις σε τοπικό επίπεδο συναινούν, άρα ως εκ τούτου πρέπει να δώσουμε όλοι βροντερό παρών».