Μία πολύ σημαντική μελέτη παρουσιάστηκε από ομάδα εργασίας του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Αν. Μακεδονίας για τα Τενάγη Φιλίππων
Μία πολύ σημαντική μελέτη παρουσιάστηκε την Τετάρτη από ομάδα εργασίας 20 γεωτεχνικών του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Αν. Μακεδονίας για τα Τενάγη Φιλίππων. Ο πρόεδρος του ΓΕΩΤΕΕ κ. Μυστακίδης έκανε σχετικές δηλώσεις, σημειώνοντας πως «η εκδήλωση αφορούσε στα αποτελέσματα μιας ομάδας εργασίας που αφορά όχι μόνο την καύση. Και την καύση που περιλαμβάνεται στις ανθρωπογενείς δράσεις που ουσιαστικά επιβαρύνουν κάποιες καταστάσεις εκεί στα Τενάγη. Το κεντρικό θέμα έχει να κάνει με την ανάδειξη των προβλημάτων της ευρύτερης περιοχής των Τεναγών και φυσικά την αειφορική διαχείριση εν τέλει της περιοχής, προκειμένου το ανθρώπινο αποτύπωμα σε αυτήν την περιοχή να είναι κατά το δυνατόν μικρότερο. Γνωρίζουμε όλοι ότι η περιοχή παλαιότερα ήταν μια λίμνη, με ανθρώπινες παρεμβάσεις αποξηράθηκε και γίνανε κάποια αποστραγγιστικά έργα. 80 χρόνια μετά πλέον μπορούμε να συζητάμε ότι πλέον αυτά τα έργα, γιατί δεν μιλάμε για απλά ανόργανα εδάφη, μιλάμε για οργανικά εδάφη που υπόκεινται σε μείωση των υψομετρικών διαφοροποιήσεων εκεί στην περιοχή με αποτέλεσμα να έχουμε σε περιόδους με έντονα καιρικά φαινόμενα πλημμυρικά φαινόμενα πλέον. Άρα λοιπόν η φύση προσπαθεί να επαναφέρει την κατάσταση στην προγενέστερη μορφή και πάντα θα έχουμε αυτήν την πάλη με τη φύση προκειμένου να χρησιμοποιούμε τα εδάφη με ορθολογική διαχείριση, μέσα στο πλαίσιο της αειφορίας, προκειμένου να παραδώσουμε και στις επόμενες γενιές αυτό το πολύτιμο θείο δώρο».
ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ
Κι όπως συμπλήρωσε με έμφαση ο κ. Μυστακίδης για τα Τενάγη Φιλίππων «έχει μια μοναδικότητα παγκόσμια, δεν υπάρχει τέτοιος τυρφώνας με τέτοιο βάθος και σε τέτοια ποσοστά οργανικής ουσίας και είχε να κάνει με αυτό. Ευελπιστούμε εμείς ως επιστημονική κοινότητα αυτά τα αποτελέσματα της ομάδας εργασίας που δούλεψε περίπου δύο χρόνια αφιλοκερδώς και θέλω και δημόσια να ευχαριστήσω την ομάδα εργασίας των συναδέλφων, ότι αυτά τα συμπεράσματα θα αποτελέσουν και πρέπει αποτελέσουν χρήσιμα εργαλεία σε αυτούς που ασκούν διοίκηση, προκειμένου να υπάρξει εν τέλει η αειφορική διαχείριση των Τεναγών, που θα παντρεύει κάποιες δράσεις, όχι μόνο τη γεωργία τον τουρισμό ή τη δευτερογενή παραγωγή, θα παντρεύει πραγματικά κάποιες δράσεις όπως επιβάλλεται σε ένα σύγχρονο κράτος, προκειμένου να μπορούν και οι επόμενες γενιές να απολαμβάνουν αυτόν τον ευλογημένο τόπο».
ΕΠΙΛΟΓΗ
Κληθείς να εκτιμήσει ο κ. Μυστακίδης αν ήταν καλή επιλογή η αποστράγγιση των Τεναγών πριν από 80 χρόνια, σημείωσε πως «για να απαντήσεις σε ένα τέτοιο ερώτημα πρέπει να υπολογίσεις ότι εκείνη την περίοδο μιλάμε ότι η περιοχή ήταν ελώδης. Υπήρχαν τότε προβλήματα με την ελονοσία και παράλληλα υπήρχε και ένα φορτίο στην τότε πολιτική ηγεσία που έπρεπε ένα μεγάλο προσφυγικό κύμα να αποκτήσει ένα ζωτικό χώρο, ένα χώρο για να μπορέσει να επιβιώσει και να προκόψει. Άρα λοιπόν πολλοί παράγοντες συνυπολογίστηκαν στο να αποξηραθεί τελικά εκεί η λίμνη. Οι άνθρωποι πεθαίνανε από την ελονοσία. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Υπήρχαν άνθρωποι που ζούσαν σε παραγκουπόλεις εκείνη την περίοδο. Ξεκίνησαν έναν καινούριο τρόπο ζωής στη μάνα Ελλάδα και έπρεπε η μάνα Ελλάδα να φροντίσει για αυτούς. Ήταν πολλοί παράγοντες, ασφαλώς και έπρεπε κατ΄ εμέ. Αλλά εκείνος ο σχεδιασμός που είχε γίνει τότε θεωρούμε και μέσα από την εργασία φυσικά το διατρανώνουμε αυτό, ότι αδυνατούν πλέον αυτά τα αποστραγγιστικά έργα τώρα και ακόμα περισσότερο τα επόμενα χρόνια και οι όποιες μικρές και αποσπασματικές παρεμβάσεις καθαρισμός της κοίτης, της κεντρικής τάφρου και των καναλιών, είναι θεωρούμε αυτονόητη υποχρέωση της Πολιτείας. Πρέπει να γίνονται αυτά τα πράγματα. Το θέμα είναι ότι όσο αλλάζει η υψομετρική διαφορά από τη μία άκρη του τυρφώνα στην άλλη και προκειμένου αυτά να μεταφερθούν με φυσική ροή, πρέπει να υπάρχουν οι κλίσεις οι οποίες κλίσεις δεν υπάρχουν πλέον επειδή υπάρχει καθίζηση σε πολλά μέρη, έχουμε μέχρι και έξι μέτρα πτώση του εδαφικού ορίζοντα. Τα εδάφη είναι οργανικά και μεταβάλλονται, δεν είναι ανόργανα. Υπόκειται σε βιολογική οξείδωση. Άρα λοιπόν έτσι πρέπει να τα μεταχειριστούμε, ασφαλώς και πρέπει να καθαρίζονται τα καναλέτα, δεν είναι κάποια φανταστική επιτυχία του κάθε διοικούντα, είναι υποχρέωση του κράτους».