Απεργιακή συγκέντρωση στο Εργατικό Κέντρο Καβάλας

Το Εργατικό Κέντρο Καβάλας συμμετείχε χθες  στην απεργιακή κινητοποίηση της ΓΣΕΕ. Η πρόεδρός του κ. Ματίνα Τσούτσα σημείωσε ότι μεταξύ άλλων διεκδικούν αύξηση μισθών. Στην ομιλία της στις 11 το πρωί στο Εργατικό Κέντρο υπογράμμισε ότι θα πρέπει να υπάρξει αύξηση μισθών σε όλους τους κλάδους της οικονομίας έτσι ώστε να καλυφθεί η αύξηση του κόστους ζωής και να διασφαλιστεί ότι όλοι οι εργαζόμενοι είναι αυτοί που λαμβάνουν ένα δίκαιο μερίδιο από τα κέρδη, γιατί αυτήν τη στιγμή η ακρίβεια τσακίζει, ο λαός φτωχαίνει, ενώ κάποιοι λίγοι είναι αυτοί που αυξάνουν τον πλούτο τους.

Η ΟΜΙΛΙΑ

Στην ομιλία της στο Εργατικό Κέντρο ανέφερε τα εξής:

«Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Σήμερα είναι μέρα ΑΠΕΡΓΙΑΣ!  Όλοι εμείς οι εργαζόμενοι μαζί με τα συνδικάτα, δίνουμε μάχη ενάντια στην ακρίβεια που πνίγει τα ελληνικά νοικοκυριά, στις συνθήκες εργασιακής ζούγκλας που επικρατούν, ενάντια στα βάρη που σηκώνουν στις πλάτες τους εδώ και χρόνια.

Πρέπει και επιβάλλεται να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα κατά της ακρίβειας μετά τις ραγδαίες αυξήσεις του ενεργειακού κόστους αλλά και της εκτίναξης των τιμών σε βασικά είδη πρώτης ανάγκης.

Τώρα περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή, είναι απαραίτητη η γενναία αύξηση του κατώτατου μισθού καθώς και η επαναφορά του συλλογικού εργατικού δικαίου, με καθολική ισχύ των συλλογικών συμβάσεων σε όλους τους κλάδους της οικονομίας.

 

Συναδέλφισσες,!

Συνάδελφοι,

Σήμερα σταματάμε να δουλεύουμε και λέμε στο κράτος ή στους εργοδότες πως όταν συμφωνήσουμε οι μισθοί  μας να είναι τέτοιοι που θα μας επιτρέπουν να τα φέρνουμε  βόλτα και να καλύπτουμε τις ανάγκες και να πληρώνουμε τις υποχρεώσεις, θα ξανάρθουμε στη δουλειά.

Λέμε στο κράτος ότι φτάνει πια! Οι μισθοί μας δεν φτάνουν για να ζήσουμε. Θέλουμε αυξήσεις θέλουμε καλύτερη ζωή για μας και τα παιδιά μας.

Με την απεργία μας σήμερα στέλνουμε μήνυμα στην κυβέρνηση ότι οι μισθοί δεν φτάνουν ούτε το ρεύμα να πληρώσουμε, ούτε τα καύσιμα, ούτε τα τρόφιμα να αγοράσουμε.

Οι τιμές στην ενέργεια, τα τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης εκτοξεύονται σε επίπεδα που οδηγούν εκατομμύρια εργαζόμενους στη φτώχεια, ενώ την ίδια ώρα Κυβέρνηση, «αναλυτές» και κεντρικοί τραπεζίτες μας λένε ότι η αύξηση των μισθών δεν είναι αποδεκτή λύση για την αντιμετώπιση του πληθωρισμού. Ως αντίμετρο προτείνουν τη συνέχιση της «εξόρυξης» πλούτου από τα πορτοφόλια των φτωχών, πλούτος που με άνεση παραδίδεται σε μικρό αριθμό κυρίαρχων πολυεθνικών, που εν συνεχεία τον αναδιανέμουν στους εαυτούς τους σε βάρος των ανθρώπων και του πλανήτη. Τους απαντάμε ότι οι μισθοί δεν είναι η αιτία του πληθωρισμού. Οι ισχυρισμοί τους συνιστούν καθαρά και απλά μισθολογική καταστολή που πρέπει να σταματήσει. Οι εργαζόμενοι είναι τα θύματα αυτής της κρίσης αύξησης του κόστους ζωής, με την αξία των μισθών να μειώνεται ενώ οι τιμές των καθημερινών αγαθών αυξάνονται. Αυτό αυξάνει τις υπάρχουσες ανισότητες, με τους χαμηλόμισθους εργαζόμενους και τα ευάλωτα άτομα να πλήττονται περισσότερο. Η Κυβέρνηση, αντί να περιορίζει τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, αντί να καταργεί/περιορίζει με άμεσο και έμμεσο τρόπο, συνδικαλιστικά δικαιώματα, συλλογικές συμβάσεις εργασίας και κανονισμούς εργασίας (βλ. πρόσφατη τροπολογία για εταιρείες δημοσίου συμφέροντος), αντί να επιτρέπει στους εργοδότες και τους τραπεζίτες να σπρώχνουν τους εργαζόμενους στη φτώχεια, ακόμη και όταν η παραγωγικότητα της εργασίας συνεχίζει να αυξάνεται, πρέπει να προωθήσει άμεσα τις συλλογικές διαπραγματεύσεις για κοινή ευημερία. Οι εργοδότες και η Κυβέρνηση έχουν ευθύνη να λάβουν επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης του κόστους ζωής διασφαλίζοντας αυξήσεις στους μισθούς, έκτακτη στήριξη για οικογένειες που αγωνίζονται άνισα απέναντι στην κρίση, ανώτατο όριο στις τιμές βασικών αγαθών και υπηρεσιών, δίκαιη φορολογία και αναδιανομή πλεοναζόντων κερδών και πλούτου. Τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή είναι απαραίτητη η αύξηση του κατώτατου μισθού σε Ευρωπαϊκά επίπεδα (ίσος με το 60% του διάμεσου μισθού πλήρους απασχόλησης), η επαναφορά του θεσμικού πλαισίου της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και του συλλογικού εργατικού δικαίου, με καθολική ισχύ των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, σε όλους τους κλάδους της οικονομίας.

Θέλουμε:

• Αύξηση μισθών
• Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας
• Καθολική Κοινωνική Προστασία

 

Διεκδικούμε:

• Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας παντού και για όλους με την υπογραφή των Εργαζομένων και των Εργοδοτών
• Θέλουμε πίσω τα δικαιώματά μας και τις κατακτήσεις μας
• Θέλουμε να μην παραβιάζονται τα δικαιώματά μας στην εργασία και να εργαζόμαστε σε χώρους που εγγυώνται την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία.

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

1. Αύξηση των Μισθών σε όλους τους κλάδους της οικονομίας για να καλυφθεί η αύξηση του κόστους ζωής και να διασφαλιστεί ότι οι εργαζόμενοι λαμβάνουν δίκαιο μερίδιο από τα κέρδη, καθώς και μέτρα για την προώθηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων ως τον καλύτερο τρόπο για την επίτευξη δίκαιων αμοιβών και βιώσιμης οικονομίας.
2. Άμεση ενίσχυση των ευάλωτων κατηγοριών που αγωνίζονται να αντέξουν οικονομικά τους λογαριασμούς ενέργειας, να βάλουν φαγητό στο τραπέζι και να πληρώσουν το ενοίκιο. Το δικαίωμα στο φαγητό και σ΄ ένα ζεστό σπίτι είναι ανθρώπινα δικαιώματα και πρέπει να προστατεύονται. Δεν μπορεί να αναμένεται από τους ανθρώπους που βρίσκονται στη φτώχεια να πληρώνουν δυσβάστακτους λογαριασμούς. Απαγόρευση των αποσυνδέσεων.
3. Ανώτατα όρια τιμών ειδικά στο κόστος των λογαριασμών ενέργειας και αυστηρός φόρος στα υπερβολικά κέρδη των εταιρειών ενέργειας και άλλων εταιρειών για να διασφαλιστεί ότι δεν θα συνεχίσουν να κερδοσκοπούν σ’ αυτή την κρίση, μαζί με άλλα μέτρα, όπως ο περιορισμός των μερισμάτων και η αποτροπή της κερδοσκοπίας στις τιμές των τροφίμων.
4. Μείωση του ΦΠΑ στα είδη βασικής διατροφής καθώς και στα υγρά καύσιμα (πετρέλαιο θέρμανσης, φυσικό αέριο).
5. 5. Εθνικά και ευρωπαϊκά μέτρα στήριξης κατά της κρίσης για την προστασία των εισοδημάτων και των θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, συμπεριλαμβανομένων μέτρων τύπου SURE για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης και την ενίσχυση των διαδικασιών δίκαιης μετάβασης.
6. Μεταρρύθμιση της λειτουργίας της Αγοράς Ενέργειας. Ν’ αναγνωριστεί ότι η ενέργεια είναι δημόσιο αγαθό και να υπάρξουν άμεσες επενδύσεις για την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτιών της κρίσης, όπως η ανεπαρκής επένδυση στην πράσινη ενέργεια και οι συνέπειες των άκρατων ιδιωτικοποιήσεων.
7. Φθηνή στέγη για όλους με άμεσα μέτρα που θα στοχεύσουν στην αναχαίτιση του κόστους στέγασης, μέτρα που θα ελαφρύνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό των οικογενειών που μισθώνουν την κύρια κατοικία τους, που πληρώνουν ενοίκιο για τους φοιτητές τους αλλά δεν δικαιούται το φοιτητικό επίδομα, στους νέους έως 39ετών που δεν εμπίπτουν στο πρόγραμμα των 150.000€, διότι τάχα έχουν υψηλότερες αποδοχές, που θέλουν να αγοράσουν σπίτι αλλά δεν διαθέτουν το ποσοστό της ιδίας συμμετοχής που ζητούν τα τραπεζικά ιδρύματα, τον 28χρονο του 2010 και πλέον 40χρονο που χάνει το όριο ηλικίας για ένα μόλις έτος. Μέτρα που θα διευρύνουν πραγματικά τους δικαιούχους και θα στοχεύουν στην ανάγκη του σήμερα.
8. Τέλος το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ν. Καβάλας ζητά την άμεση επαναπρόσληψη όλων των απολυθέντων από την Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων Καβάλας και από την Επιχείρηση Πετρελαίων ΚΑΒΑΛΑ OIL.

ΚΑΛΟΥΜΕ  ΟΛΟΥΣ ΣΕ ΑΓΩΝΕΣ

ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ».