Ένα παραμυθένιο σχολικό περιβάλλον: Η ζωγράφος Φωτεινή Παππά και το 12ο Δημοτικό Σχολείο Καβάλας

Ένα ξεσκαρτάρισμα στις αποθήκες του 12ου Δημοτικού Σχολείου Καβάλας, όπου φοίτησε και η ίδια, και η ανακάλυψη παλιών διακοσμητικών αντικειμένων του σχολείου αποτέλεσαν το έναυσμα για την Καβαλιώτισσα ζωγράφο Φωτεινή Παππά, ώστε να μετατρέψει το σχολικό συγκρότημα σε ένα ζωντανό, διαδραστικό έργο τέχνης.

Με όρεξη και μεράκι, από το 2023 έως και πριν από λίγες ημέρες, ζωγράφισε εσωτερικά τις επιφάνειες του σχολικού κτιρίου, δίνοντας ζωντάνια και χρώμα στους άλλοτε μουντούς τοίχους, μετατρέποντας χρηστικά αντικείμενα των μαθητών —κρεμάστρες, διακόπτες, πυροσβεστικούς κρουνούς— σε έργα τέχνης:

Η θεματολογία της, εμπνευσμένη από τον περιβάλλοντα χώρο αλλά και από προτάσεις των ίδιων των μαθητών, ταίριαξε απόλυτα με τη ζωντάνια τους. Κύρια επιτυχία των έργων της είναι η καθημερινή διάδραση των παιδιών με αυτά και το παιχνίδι που αυθόρμητα στήνεται γύρω από τις ζωγραφιές.

Επιδίωξή της ήταν η δημιουργία ερεθισμάτων που καλλιεργούν τη φαντασία και εξάπτουν τη δημιουργικότητα των παιδιών. Για τον λόγο αυτό, η διεύθυνση του Σχολείου σε συνεργασία με τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων υπό την αιγίδα του Δήμου Καβάλας, ο οποίος χορήγησε τα απαραίτητα υλικά, στήριξαν την εθελοντική αυτή καλλιτεχνική δράση.

Η καλλιτεχνική παρουσία της Φωτεινής Παππά στην περιοχή της Καβάλας είναι ιδιαίτερα σημαντική. Παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής στον Πολιτιστικό Σύλλογο Βύρωνα, στον οικισμό του Παληού, στον Πλατανότοπο, αλλά και στο 12ο Δημοτικό Σχολείο Καβάλας, όπου φοιτά η κόρη της.

Είναι βέβαιο ότι από την πρωτοβουλία της, πέραν της αισθητικής αναβάθμισης του σχολικού περιβάλλοντος, θα γεννηθούν νέοι καλλιτέχνες, καθώς το έργο της έχει ήδη καταστεί σημείο αναφοράς για τα μικρά παιδιά του Σχολείου, τα οποία μάλιστα δημιούργησαν και σχετικό βίντεο, με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, εμπνευσμένα από μία από τις δημιουργίες της.

Πρόκειται για ένα ζωντανό τεκμήριο της σύγχρονης καλλιτεχνικής ιστορίας της Καβάλας, που αξίζει όχι μόνο μια επίσκεψη, αλλά και την αναγνώριση όλων μας.

** Του Σεραφείμ Σανσαρίδη