Συγκέντρωση απεργιακή χθες στο Εργατικό Κέντρο Καβάλας

Απεργιακή κινητοποίηση πανελλαδικά χθες από πλευράς της ΓΣΕΕ στην οποία συμμετείχε και το Εργατικό Κέντρο Καβάλας. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε μία συγκέντρωση στο Εργατικό Κέντρο όπου έγιναν και οι σχετικές ομιλίες. Ο πρόεδρος του εργατικού Κέντρου κ. Κώστας Ποδάρας στην ομιλία του ανέφερε τα εξής:

 «Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι, Οι μνημονιακές πολιτικές αποδεδειγμένα μετά από 8-9 χρόνια εφαρμογής τους έβλαψαν ανεπανόρθωτα την μισθωτή εργασία και δεν ωφέλησαν όπως προσδοκούσαν οι θεσμοί και η τρόικα την οικονομία και την κοινωνία ευρύτερα.

Από την αρχή οι δανειστές ζήτησαν την μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας. Πίστευαν δηλαδή ότι το εργατικό κόστος ήταν η τροχοπέδη σον ανταγωνισμό των επιχειρήσεων και εν γένει της ελληνικής οικονομίας, και ότι αν μείωναν τις αμοιβές των εργαζομένων η οικονομία μας θα έπαιρνε μπρος και θα ήταν ανταγωνιστική δημιουργώντας παράλληλα νέες θέσεις εργασίας.

Για τον παραπάνω σκοπό εφάρμοσε την πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης.  Αυτή η πολιτική επέφερε άμεσα αρνητικές συνέπειες στους μισθούς, στην διανομή του εισοδήματος, στην ποιότητα της απασχόλησης και στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων.  Παράλληλα επέφερε σημαντική αύξηση των επισφαλών μορφών εργασίας και επιδείνωση των συνθηκών εργασίας.

Η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης και των διαρθρωτικών αλλαγών στην αγορά εργασίας στηρίχθηκε σε δυο προϋποθέσεις:

Πρώτον:  Εκτίμησαν ότι η κρίση του δημοσίου χρέους της χώρας ήταν αποτέλεσμα του ελλείμματος αποτελεσματικότητας στο να διαχειριστεί η παρούσα κυβέρνηση τα χρήματα από διάφορα κονδύλια και δάνεια προς τη χώρα μας για τον σκοπό τον οποίο προοριζόταν η διάθεσή τους στην πραγματική οικονομία

και

Δεύτερον:         Ότι το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής Οικονομίας οφειλόταν στο μεγάλο κόστος εργασίας που υπήρχε.

Με αυτές τις παραδοχές για τους τροϊκανούς έπρεπε η διαπραγμάτευση των μισθών να γίνεται στη βάση, στην επιχείρηση δηλαδή, απευθείας με εργοδότες – συνδικαλιστικές οργανώσεις και όχι σε κλαδικό επίπεδο.  Μ’ αυτό το μοντέλο πίστευαν  οι δανειστές ότι βελτιώνεται η ανταγωνιστικότητα μιας επιχείρησης  άρα και η ανταγωνιστικότητα σε εθνικό επίπεδο.  Έπρεπε για τους δανειστές να αποδομηθεί  το σύστημα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και έτσι να δημιουργηθεί μια ευέλικτη αγορά εργασίας .  Έτσι καταργήθηκε η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και ο διάλογος μεταξύ των κοινωνικών εταίρων και καταργήθηκε και ο κατώτατος μισθός, ο οποίος ορίζεται στο μέλλον από την Πολιτεία (Κυβέρνηση) με τους τροϊκανούς  (δανειστές).

Μείωσαν τους μισθούς μονομερώς κατά 22% από 751 € σε 586 € και όσοι ήταν κάτω των 25 ετών σε 32% δηλαδή από 751 € σε 476€ .

Καταργήθηκαν αμέσως οι κλαδικές συμβάσεις και υπερίσχυσε πλέον η επιχειρησιακή σύμβαση. Η εξέλιξη αυτή είχε ως συνέπεια χιλιάδες εργαζόμενοι σε κλάδους της οικονομίας  να υποστούν δραματικές μειώσεις στις ονομαστικές αποδοχές τους.

Επίσης είχε ως συνέπεια την εισοδηματική ανισότητα και την φτωχοποίηση των κοινωνικών στρωμάτων.

Επίσης οι πολιτικές αυτές προκάλεσαν αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των επιχειρηματικών κερδών χωρίς να  οδηγήσουν όπως πίστευαν οι δανειστές σε αύξηση των επενδύσεων άρα και σε αύξηση της απασχόλησης.

Αποτέλεσμα όλων  των παραπάνω ήταν 500.000 νέοι να φύγουν στο εξωτερικό για να διαφυλάξουν την αξιοπρέπειά τους και να ζήσουν αξιοπρεπώς.

 

Η απεργία μας πέραν των αιτημάτων για βασικό μισθό  751€ και ελεύθερες διαπραγματεύσεις μεταξύ των κοινωνικών εταίρων αναφέρεται και στα παρακάτω:

Το περιβάλλον ύφεσης, αποβιομηχάνισης, ανεργίας, αδήλωτης εργασίας που κυριαρχεί και μας φοβίζει γίνεται ακόμη πιο σκοτεινό για την εργατική τάξη επειδή βλέπουμε πως δεν υπάρχει κανένα σχέδιο από την κυβέρνηση για παραγωγική ανασυγκρότηση.

• Αντιθέτως βλέπουμε περισσότερους φόρους για τους εργαζόμενους και συνταξιούχους
• βλέπουμε περισσότερες αδήλωτες θέσεις εργασίας
• βλέπουμε περισσότερες θέσεις εργασίας μικρής διάρκειας
• βλέπουμε περισσότερη μαύρη εργασία

κανένα έλεγχο στην παραγωγή και μεγάλο κυνήγημα σε όσους χρωστάνε έστω και μικρά ποσά που η ανεργία τους ανάγκασε  να γίνουν κακοπληρωτές.   Μέχρι και η πρώτη κατοικία θα κατάσχεται από 1/1/2019 αν αξίζει πάνω από 75.000€.

Βλέπουμε επίσης στην αγορά εργασίας και στις συναλλαγές μια απέραντη φοροδιαφυγή  – φοροκλοπή και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Τα αιτήματα της απεργίας μας είναι:

• Να σταματήσει εδώ και τώρα η αντεργατική και φορομπηχτική πολιτική, η οποία συνεχίζεται και αποτυπώνεται και στο νέο προϋπολογισμό κοινωνικής ισοπέδωσης και ανακύκλωσης της ύφεσης.
• Άμεση κατάργηση του συνόλου των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών μνημονιακών διατάξεων που οδήγησαν στον στραγγαλισμό των εργατικών δικαιωμάτων και εγγυήσεων, στην εμπέδωση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, στην κατάργηση του κοινωνικού κράτους και στη διαρκή ομηρία των συντάξεων και των κοινωνικών παροχών στις μνημονιακές δεσμεύσεις.  Κανένα άλλο μέτρο που θα επιβαρύνει τα συνήθη υποζύγια τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους.
• Άμεση επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 € και μετέπειτα καθορισμός του ύψους του μέσω της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Αποκατάσταση της διαδικασίας του περιεχομένου και της καθολικότητας ισχύος του συνόλου των όρων (μισθολογικών και λοιπών) της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και άμεση επαναφορά σε σταθερές βάσεις των πυλώνων του συλλογικού εργατικού δικαίου για την επεκτασιμότητα των συλλογικών συμβάσεων και τη μετενέργεια του συνόλου των όρων τους – κατάργηση 6ης ΠΥΣ
• Κατάργηση των μνημονιακών μέτρων που μετατρέπουν τις συντάξεις σε προνοιακά επιδόματα φτώχειας και εργαλείο πρόσθετης φορολόγησης. Κοινωνική ασφάλιση με την ΕΓΓΥΗΣΗ του κράτους στη χρηματοδότηση, στη μακροχρόνια βιωσιμότητα και στην κοινωνική αποτελεσματικότητα των Φορέων Κύριας ΚΑΙ Επικουρικής Κοινωνικής Ασφάλισης. Επαναφορά των συντάξεων (κύριων και επικουρικών) και των παροχών κοινωνικής ασφάλειας σε επίπεδα αξιοπρεπούς διαβίωσης.
• Σεβασμό στους δημοκρατικούς θεσμούς και διαδικασίες. Ελεύθερη συνδικαλιστική δράση χωρίς κρατικό και εργοδοτικό παρεμβατισμό στην άσκηση των συλλογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Κατάργηση όλης της μνημονιακής νομοθεσίας που διέλυσε το συλλογικό Εργατικό Δίκαιο.  Διασφάλιση του απεργιακού δικαιώματος  από προληπτικές και κατασταλτικές πράξεις παρεμπόδισης και ποινικοποίησής του και δίωξης των εκπροσώπων των εργαζομένων. Καμία πράξη άρσης της απόλυτης απαγόρευσης του lock out  (ανταπεργία) των εργοδοτών.
• ΟΧΙ στις μνημονιακές δεσμεύσεις που φέρνουν απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, νέα φοροεπιδρομή στα εισοδήματα μισθωτών και συνταξιούχων .
• Σταθερή και πλήρη εργασία για όλους με ίσα δικαιώματα. Καμία εξαίρεση από την εργατική προστασία λόγω ηλικίας. Ουσιαστικά και αποτελεσματικά μέτρα αντιμετώπισης της ανεργίας και ανακούφισης των ανέργων.
• Διεκδικούμε πολιτικές που θα δημιουργούν ανάπτυξη και δεν θα εντείνουν την ύφεση, εργασία με αξιοπρεπείς μισθούς και φυσικά αξιοπρεπείς συντάξεις για τους απόμαχους της εργασίας.
• ΟΧΙ στα “υποκατώτατα” δικαιώματα.
• Προστασία της ΥΓΕΙΑΣ και της ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ των εργαζομένων, επέκταση των ΒΑΕ, συστηματικοί έλεγχοι.
• Στελέχωση και ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών του ΣΕΠΕ και του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, αναβάθμιση της επιχειρησιακής τους ικανότητας. Αποτελεσματική αντιμετώπιση της αδήλωτης, της ψευδώς δηλωμένης και ανασφάλιστης εργασίας και της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.
• Θωράκιση του δημόσιου χαρακτήρα των επιχειρήσεων παροχής αγαθών και υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας και στρατηγικής σημασίας. Όχι στο ξεπούλημα που απαιτούν οι διεθνείς δανειστές.
• Αποτροπή των πολιτικών της ύφεσης, της αποβιομηχάνισης, των ιδιωτικοποιήσεων – εκποιήσεων του εθνικού πλούτου σε πανίσχυρους εγχώριους και διεθνείς ομίλους.
• Πάταξη της ακρίβειας και των ΚΑΡΤΕΛ. Μείωση των τιμών και όχι μείωση των μισθών και των συντάξεων. Μόνιμη και αποτελεσματική προστασία της πρώτης κατοικίας.
• Ενίσχυση της προστασίας από τις απολύσεις (ατομικές και ομαδικές). Επείγοντα μέτρα για την προστασία των θέσεων εργασίας πλήρους και σταθερής εργασίας. Αυστηρή προστασία των όρων εργασίας και της απασχόλησης ευάλωτων σε διακρίσεις και βία ομάδων, όπως νέοι, γυναίκες, εργαζόμενοι πλησίον της σύνταξης, εργαζόμενοι μετά από εργατικό ατύχημα, ανάπηροι, μετανάστες, ΛΟΑΤΚΙ.
• Δίκαιο φορολογικό σύστημα – Να μπει οριστικό τέλος στις πολιτικές φορομπηχτικής επιδρομής σε βάρος τους εργατικού εισοδήματος, συγκαλυμμένης προστασίας των φοροκλεπτών και των μεγαλοφειλετών, στις πολιτικές δραματικής υποβάθμισης της Υγείας, της Παιδείας, της Πρόνοιας και των Κοινωνικών Υπηρεσιών. Ελάφρυνση των μισθωτών και των συνταξιούχων  από τα άδικα και υπέρμετρα βάρη της φορολογικής επιδρομής.
• Δίκαιη μεταναστευτική πολιτική, αποτελεσματική και συνεκτική αντιμετώπιση των ζητημάτων μετανάστευσης, ασύλου και ιθαγένειας με σεβασμό στα δικαιώματα του ανθρώπου.
• Επανασύσταση των φορέων εργατικής εστίας και εργατικής κατοικίας που σήμερα είναι αναγκαία κάθε άλλο παρά ποτέ και έχουν πολλαπλασιαστικά οφέλη για τους αδύναμους συνανθρώπους μας.
• Έμπρακτη αποκατάσταση της κοινωνικής διάστασης και του κοινωνικού προσώπου που οφείλει να έχει ένα κυρίαρχο κράτος δικαίου και πρόνοιας.
• ΤΕΛΟΣ στη φτωχοποίηση, στον αυταρχισμό, στις πολιτικές βίαιης και αντιδημοκρατικής προσβολής των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.

 

Συνάδελφοι και Συναδέλφισσες,

Ας μη γελιόμαστε. Όλοι μας γινόμαστε μάρτυρες ενός άθλιου επικοινωνιακού παιχνιδιού της κυβέρνησης που δεν μπορεί να σκεπάσει την πραγματικότητα που ζούμε και που με φτηνά εντυπωσιακά φιλοδωρήματα προσπαθεί να ξεγελάσει τους πικραμένους .

Λέει πως μείωσε την ανεργία. Ποια ανεργία; Ποιες δουλειές; Εκείνες που δουλεύουν οι εργαζόμενοι 5ωρο και παίρνουν 300 ευρώ;

Στο βωμό της συγκράτησης της εκλογικής της δύναμης η κυβέρνηση δεν διστάζει να αφήσει πίσω της καμένη γη, με χιλιάδες προσλήψεις σε δουλειές του Δημοσίου Τομέα με χρήματα από τον ΟΑΕΔ. Με χρήματα δικά μας και των εργοδοτών.. Και μάλιστα με καμία αξιοκρατική διαδικασία. Θέλει να φτιάξει τον δικό της κομματικό στρατό.

Λέει η κυβέρνηση ότι πέτυχε υπερπλεόνασμα και καμαρώνει ότι θα βοηθήσει τους αναξιοπαθούντες,

Με ποια λεφτά αλήθεια; με αυτά που χρωστά στους προμηθευτές νοσοκομειακών ειδών; Μ’ αυτά που δεν πληρώνει τις συντάξεις; Μ΄ αυτά που δεν επιστρέφει στους δικαιούχους φόρους;  Μ’ εκείνα τα χρήματα που είναι για δημόσιες επενδύσεις;

Συνάδελφοι και Συναδέλφισσες,

Φτάνει πια!  Δεν θέλουμε τέτοια κοινωνική πολιτική γιατί είναι ευκαιριακή, αντιαναπτυξιακή και φυσικά χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα για την οικονομία και την κοινωνία.

Οι εργαζόμενοι ΟΛΟΙ δηλώνουμε ότι από εδώ και πέρα έχουμε πόλεμο με τις παραπάνω πολιτικές.

Θα μας βρουν μπροστά τους. Φτάνει πια!

Όχι άλλη κοροϊδία, όχι άλλη αδικία».