Η πρόσκληση του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Ν. Καβάλας στους φορείς για την προώθηση των τοπικών ζητημάτων δεν είχε μεγάλη ανταπόκριση
Μεγάλος προβληματισμός επικρατεί στη Διοίκηση του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Ν. Καβάλας για το γεγονός ότι ενώ έχει συσταθεί μία Κοινωνική Συμμαχία από φορείς του Νομού για την προώθηση των τοπικών ζητημάτων, δεν υπάρχει η αντίστοιχη ανταπόκριση στις προσκλήσεις της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου για να συσκεφθούν. Ο πρόεδρος του Εργατικού κέντρου κ. Κώστας Ποδάρας σε δηλώσεις του δεν έκρυψε τον προβληματισμό του.
Είπε, συγκεκριμένα, ότι «δυστυχώς έτσι έχει η κατάσταση. Δύο φορές καλέσαμε τους φορείς στο Εργατικό Κέντρο και δεν δυστυχώς αυτή η πρωτοβουλία δεν απέδωσε καρπούς. Παρουσιάστηκαν ελάχιστοι φορείς, όπως το Τεχνικό Επιμελητήριο Καβάλας, η ΑΔΕΔΥ και δύο σωματεία συνταξιοδοτικά. Ευελπιστούμε, στην πορεία και λόγω παρέλευσης του καλοκαιριού να ευοδώσει αυτή η κατάσταση γιατί πραγματικά είναι χρήσιμη για την κοινωνία και καλό για τον τόπο μας. Αυτό το κεφάλαιο δεν έκλεισε σε κεντρικό επίπεδο Αθηνών. Πιστεύω ότι θα την επαναλειτουργήσουμε μετά το καλοκαίρι».
ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
Για την πεποίθηση ότι οι νέοι δεν θέλουν να εργαστούν και δεν υπάρχει ενδιαφέρον παρά τις κενές θέσεις εργασίας στον αγροτικό τομέα σε Χρυσούπολη, Πέραμο, Ελαιοχώρι κλπ, σχολίασε ότι «το έχω αναφέρει και στις πρώτες δηλώσεις που είχα κάνει από τότε που ανέλαβα πρόεδρος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου. Πραγματικά έτσι είναι. Στον κάμπο της Χρυσούπολης υπάρχουν τουλάχιστον 1500 θέσεις εργασίας στα συσκευαστήρια και σαν εργάτες γης και όπως στην περιοχή του κάμπου, πάλι με τα συσκευαστήρια, άλλες 1000 θέσεις εργασίας, αλλά δυστυχώς οι Έλληνες δεν πηγαίνουν στη δουλειά. Δεν γνωρίζω το λόγο. Θα πρέπει να χρειαστούν κάποιες δράσεις γι’ αυτόν τον σκοπό, είτε από τους πολιτικούς, είτε από τους φορείς, για να βρεθεί επιτέλους μία λύση. Και είναι κρίμα. Πιστεύω ότι είναι όμηροι των κοινωνικών επιδομάτων του κράτους, που τους έχει οικονομικούς όμηρους και για ψηφοθηρικούς λόγους. Μπορεί να τους τάζουν και οι βουλευτές ή διάφοροι πολιτικοί παράγοντες λαγούς με πετραχήλια και τους καθησυχάζουν έτσι στους καναπέδες και στις καφετέριες.
Αναγκάζονται αυτοί οι άνθρωποι, οι επιχειρηματίες, να προσλαμβάνουν ξένους εργάτες γιατί, δυστυχώς, οι Έλληνες δεν πηγαίνουν στη δουλειά. Και το μεροκάματο είναι πολύ καλό. Δηλαδή πληρώνουν 30 με 35 ευρώ τη μέρα και τα ένσημά τους και όλα, αλλά δεν ξέρω τι συμβαίνει. Αυτό, φυσικά, έχει αντίκτυπο και στην υπογεννητικότητα που είναι πολύ κρίσιμο για τα επόμενα χρόνια στην Ελλάδα και αντιθέτως με τους ξένους που γεννούν πάρα πολλά παιδιά και σε λίγο καιρό θα έχουμε στην Ελλάδα κάτω από 7 εκατομμύρια πληθυσμό σε Έλληνες».