“ Από τη Σμύρνη Έρχομαι” από τους Μικρασιάτες της Καβάλας

Η Πρόεδρος και τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου Μικρασιατών Καβάλας καλούν τα μέλη, τους φίλους και όλους τους συμπολίτες στη μουσική παράστασή του Συλλόγου, που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 28 Αυγούστου 2019, ώρα 21:00, στο θέατρο του Κάστρου της Καβάλας.

Η παράσταση : «“Απ’ τη Σμύρνη έρχομαι…”.  Μια μουσική περιδιάβαση στο ελληνικό αστικό τραγούδι» περιλαμβάνει λόγο, εικόνα, μουσική και τραγούδι. Συμμετέχουν η 50μελής Χορωδία του Συλλόγου Μικρασιατών Καβάλας και το Λαϊκό συγκρότημα “τα Πέριξ” (Φώτης Σπαθάρης, μπουζούκι, μπαγλαμάς • Πασχάλης Κιούπκιολης, μπουζούκι, κιθάρα • Χρήστος Σαγώνας, κιθάρα, ούτι  • Γιώργος Παραπέρογλου, ακορντεόν) μαζί με τους: Γιώργο Δεληγιάννη, βιολί • Βίκυ Κυριακίδου, τραγούδι, τουμπελέκι. Τα κείμενα διαβάζει η Βιβή Θεοδωρίδου.

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Το μουσικό οδοιπορικό μας ξεκινάει από τα στενά της Σμύρνης, εκεί όπου η μακραίωνη μουσική παράδοση της Ιωνίας έσμιγε με αιγαιοπελαγίτικους σκοπούς, με παλιές βυζαντινές μπαλάντες, με ιταλικές καντσονέτες, γαλλικές μελωδίες του συρμού, με ρουμάνικες χόρες, σέρβικους σκοπούς και τούρκικα σαρκιά…

Στη Σμύρνη θα συναντήσουμε τους παιχνιδιατόρους και τις εστουντιαντίνες, τα “Πολιτάκια” και τον Γιοβανίκα, θα δούμε πώς ενώθηκαν η Ανατολή κι η Δύση και πώς γεννήθηκε το σμυρναίικο τραγούδι.

Μετά ο δρόμος θα μας βγάλει στις γειτονιές των προσφύγων. Θα αφουγκραστούμε την ψυχή ενός λαού που συμφιλιώθηκε γρήγορα με την τραγική του μοίρα και αναζήτησε τις χαρές της ζωής στο τραγούδι και στο γλέντι, με τρόπους γνώριμους, που θύμιζαν τις χαμένες πατρίδες.

Θα μπούμε μέσα στις δισκογραφικές εταιρείες και στα καφενεία με τους φωνόγραφους για να ακούσουμε αυτούς που γεφύρωσαν το παραδοσιακό μικρασιάτικο και πολίτικο τραγούδι με την παράδοση του ρεμπέτικου: Τον Βαγγέλη Παπάζογλου, τον Πάνο Τούντα, τον Σπύρο Περιστέρη, τον Γιάννη Δραγάτση – Ογδοντάκη, τον Δημήτρη Σέμση, τον Απόστολο Χατζηχρήστο, τον Κώστα Σκαρβέλη και τον Αντώνη Διαμαντίδη – Νταλγκά.

Θα φτάσουμε μέχρι τη Δικτατορία του Μεταξά και την Κατοχή, τότε που οι απαγορεύσεις και οι φυσικοί θάνατοι των αυθεντικών δημιουργών σήμαναν την εγκατάλειψη του μικρασιάτικου ύφους στο νεότερο λαϊκό τραγούδι των πόλεων.     

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *